Serie ECO, CD, LX. Tabele doboru do średnicy naczynia, protokół testu palenia i co robić, kiedy knot nie trafia.
Knot dobiera się do trzech liczb jednocześnie: średnicy naczynia, rodzaju wosku i dozowania olejku zapachowego. Knot „uniwersalny” nie istnieje, bo ta sama seria zachowuje się inaczej w soi i w rzepaku. Średnica naczynia jest tu punktem wyjścia, a pozostałe dwie liczby wprowadzają poprawki.
Najczęściej używam trzech serii: ECO, CD i LX. Różnią się budową i temperaturą płomienia, więc ten sam numer nie oznacza tej samej mocy w każdej serii. Przy słoiku o średnicy 7 cm w soi zaczynam od CD 10 albo ECO 8.
Dozowanie olejku przesuwa dobór o rozmiar. Przy olejku powyżej 9 % próbę zaczynam od knota o numer większego. Olejek zmienia lepkość wosku i sposób, w jaki knot go podciąga.
Tabela doboru jest tylko hipotezą startową. Rozstrzyga test palenia: trzy godziny dla słoika 7 cm, pomiar głębokości puli i obserwacja płomienia. Knot za mały zostawia wosk przy ściankach i prowadzi do tunelowania. Knot za duży kopci, grzeje szkło i daje płomień wyższy niż kilka centymetrów.
Wszystkie tabele w tej kategorii mają zapisane założenia: wosk, olejek i naczynie, dla których są punktem startowym. Bez tych założeń tabela doboru kłamie. Pełna tabela dla soi w słoiku 7 cm jest w tekście o doborze knota. Skutki złego doboru przy paleniu opisuję w kategorii Palenie.
Knot to pompa paliwa: kapilary między włóknami podciągają stopiony wosk do płomienia. Rozkładam, czym fabryczny knot różni się od sznurka z pasmanterii, co o knotach mówi norma jakości RAL i producent knotów, i jak sprawdzić domowy knot bez zgadywania.
Pełna tabela doboru knota do soi: serie ECO, CD i LX, poprawka na dozowanie olejku, protokół testu palenia i kryteria, po których poznaje się, że knot jest za mały. Z rachunkiem masy wosku dla każdej średnicy.